चाणक्य नीति · Kings and Statecraft
गाढव: तीन धडे
सुश्रान्तोऽपि वहेद्भारं शीतोष्णं न च पश्यति । सन्तुष्टश्चरते नित्यं त्रीणि शिक्षेच्च गर्दभात् ॥
शेवटचे तीन धडे, १८ ते २०, गाढवाकडून येतात. “ते थकून गेले, तरी ओझे वाहत राहते. थंडी-उन्हाची ते पर्वा करत नाही. ते नेहमी समाधानाने चरते. या तीन गोष्टी गाढवाकडून शिकाव्या.” भारतातल्या गावात गाढव धोब्याची गाठोडी आणि कुंभाराची माती वाहत असे. मूर्खपणासाठीही त्याचेच नाव घेतले जाई. इथे मात्र ते जे चांगले करते, त्यासाठी त्याची स्तुती आहे. थकले, तरी ते चालत राहते. हिवाळ्याच्या थंडीत आणि उन्हाळ्याच्या उन्हात ते सारखेच काम करते. आणि रस्त्याकडेला जे मिळेल, ते खाऊन ते समाधानी राहते. अध्याय ६, श्लोक २१.