चाणक्य नीति · Kings and Statecraft
कोणाला काय प्रिय
स्वभावेन हि तुष्यन्ति देवाः सत्पुरुषाः पिता । ज्ञातयः स्नानपानाभ्यां वाक्यदानेन पण्डिताः ॥
“देव, सज्जन आणि पिता स्वभावानेच सहज प्रसन्न होतात. आप्त स्नानाने आणि खाण्यापिण्याने, आणि विद्वान चांगल्या शब्दाने संतुष्ट होतात.” पहिल्या तिघांना काही विशेष नको असते. त्यांच्यासाठी प्रांजळ मन पुरेसे असते. नातेवाइकांचे वेगळे. त्या काळी लग्नकार्यांना आणि सणांना आप्त दूरदूरच्या गावांहून पायी येत. वाटेची धूळ धुवायला पाणी, आणि खाणेपिणे, हेच त्यांना अपेक्षित स्वागत असे. विद्वानाला यांपैकी काहीच नको असते. त्याच्याशी एखादा नेमका, प्रेमळ शब्द बोला, की तो संतुष्ट होतो. अध्याय १३, श्लोक ३.