चाणक्य नीति · Learning, Wisdom and Speech
काच ती काचच
मणिर्लुण्ठति पादाग्रे काचः शिरसि धार्यते । क्रयविक्रयवेलायां काचः काचो मणिर्मणिः ॥
“रत्न पायाशी लोळत असेल, आणि काच डोक्यावर मिरवली जात असेल. पण खरेदी-विक्रीच्या वेळी काच ती काच, आणि रत्न ते रत्न.” काही काळ वस्तू चुकीच्या जागी असू शकतात. निष्काळजीपणामुळे किंवा पारख नसल्यामुळे रत्न धुळीत पडलेले असते, आणि काचेचा मणी पगडीत मिरवत असतो. जागेमुळे वस्तू बदलत नाही. कसोटी लागते ती कोणाला तिची किंमत मोजावी लागते तेव्हा. तेव्हा जवाहिरी ती तोलतो, तिची किंमत ठरवतो, आणि खरे मोल लगेच उघड होते. रघुनाथजी हा श्लोक माणसांनाही लावतात. पारख करणारा कोणी येईपर्यंत लायक माणूस दुर्लक्षित राहतो, आणि दिखाऊ माणूस वर चढतो. अध्याय १५, श्लोक ९.