चाणक्य नीति · Learning, Wisdom and Speech
हातचे सोडून पळत्याच्या मागे
यो ध्रुवाणि परित्यज्य अध्रुवं परिषेवते । ध्रुवाणि तस्य नश्यन्ति चाध्रुवं नष्टमेव हि ॥
पुढचे श्लोक शहाणपणाने वागण्याविषयी, म्हणजे जे ठाऊक आहे ते आचरणात आणण्याविषयी आहेत. “जो निश्चित गोष्टी सोडून अनिश्चिताच्या मागे लागतो, त्याच्या निश्चित गोष्टी नष्ट होतात, आणि अनिश्चित तर आधीच नष्ट झालेले असते.” शेवटचे शब्दच बोचरे आहेत. अनिश्चित गोष्ट कधी त्याची नव्हतीच. ती फक्त एक आशा होती. म्हणून शेवटी त्याच्या हाती दोन्हीपैकी काहीच उरत नाही. एखादा कारकून डोळ्यांसमोर आणा. त्याची नोकरी पक्की आहे. दूरच्या कुठल्या तरी व्यापारात मोठे घबाड मिळेल, या आशेने तो ती सोडतो. तो धंदा बुडला, तर नोकरीही हातची गेलेली असते, कारण तिच्यावर दुसरा कोणी आलेला असतो. ध्रुव आणि अध्रुव या संस्कृत शब्दांचा अर्थ टिकणारे आणि नाशवंत असाही होतो. त्या अर्थानेही श्लोक खरा ठरतो: जो टिकणारे सोडून नाशवंताच्या मागे लागतो, तो दोन्ही गमावतो. अध्याय १, श्लोक १३.