चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
सार्थकी लागलेला क्षण
मुहूर्तमपि जीवेच्च नरः शुक्लेन कर्मणा । न कल्पमपि कष्टेन लोकद्वयविरोधिना ॥
“माणसाने शुद्ध कर्मे करत क्षणभर जगावे, ते बरे. पण इहलोकी आणि परलोकी निंदा होईल अशी वाईट कर्मे करत कल्पभर जगू नये.” कल्प म्हणजे भारतीय कालगणनेतला सर्वांत मोठा काळ: सृष्टिकर्त्या ब्रह्मदेवाचा एक दिवस. तो चारशे कोटींहून अधिक वर्षांचा असतो, असे मानले जाते. इतक्या मोठ्या काळासमोर एक क्षण ठेवला आहे, आणि क्षणच जिंकतो. अशी वाईट कर्मे दोन्ही लोकी नकोशी ठरतात. इथे माणसे त्यांची निंदा करतात, आणि परलोकी त्यांचे फळ भोगावे लागते. श्लोक आयुष्य त्याच्या लांबीने मोजत नाही; त्यात काय केले, त्यावरून मोजतो. क्रौर्य आणि फसवणूक यांनी भरलेले दीर्घ आयुष्य एका प्रामाणिक तासाच्याही तोलाचे नसते. अध्याय १३, श्लोक १.