चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
मधून जाऊ नकोस
विप्रयोर्विप्रवह्न्योश्च दम्पत्योः स्वामिभृत्ययोः । अन्तरेण न गन्तव्यं हलस्य वृषभस्य च ॥
हा भाग रोजच्या आचाराच्या नियमांनी संपतो. पहिले नियम पाऊल कुठे टाकू नये, याविषयी. “दोन ब्राह्मणांच्या मधून, ब्राह्मण आणि त्याचा अग्नी यांच्या मधून, पती-पत्नीच्या मधून, धनी आणि नोकर यांच्या मधून, आणि नांगर व बैल यांच्या मधून जाऊ नकोस.” या पाचही जोड्या कुठल्यातरी कामात जोडलेल्या आहेत. दोन ब्राह्मण एकमेकांशी बोलत असतील किंवा एकत्र पठण करत असतील. ब्राह्मण आपल्या पवित्र अग्नीची उपासना करत असतो. पती-पत्नी किंवा धनी-नोकर एकांतात बोलत असतील. आणि बैल कामाच्या मधोमध नांगराला जुंपलेला असतो. त्यांच्या मधून जाणे म्हणजे क्षणभर का होईना, ते नाते तोडणे. रघुनाथजी पुढे म्हणतात, की त्याने माणसाचे पुण्य नष्ट होते. आणि नांगरणाऱ्या बैलाच्या आणि नांगराच्या मधून जो जातो, त्याला बक्षीस म्हणून शिंग किंवा फाळ मिळू शकतो. अध्याय ७, श्लोक ५.