चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
दुसऱ्यांच्या तोंडची स्तुती
परैरुक्तगुणो यस्तु निर्गुणोऽपि गुणी भवेत् । इन्द्रोऽपि लघुतां याति स्वयं प्रख्यापितैर्गुणैः ॥
“ज्याचे गुण इतर लोक सांगतात, तो गुण नसले तरी गुणी ठरतो. आपल्या तोंडाने आपले गुण गाणारा देवराज इंद्रसुद्धा लहान ठरतो.” हा श्लोक लौकिकाविषयी आहे, आणि तो जरा मिस्कील आहे. इतरांनी केलेली स्तुती नाव कमावून देते, मग ती योग्य असो वा नसो. माणसाविषयी जे ऐकतात, ते लोक खरे मानतात. मग लवकरच तो अशा गुणांसाठी ओळखला जातो, जे कदाचित त्याच्यात नसतीलही. आपल्या तोंडची स्तुती याच्या उलट काम करते. इंद्र स्वर्गातल्या देवांमध्ये सर्वांत मोठा, सर्व वैभवाने संपन्न. पण त्यानेही स्वतःची बढाई मारली, तर तो क्षुद्र वाटतो. आपण किती कष्ट करतो आणि किती प्रामाणिक आहोत, हे सांगत सुटणारा माणूस सगळ्यांनी पाहिलेला असतो. तो जितके जास्त सांगतो, तितका त्याच्यावरचा विश्वास कमी होतो. अध्याय १६, श्लोक ८.