चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
विष नसलेले साप
अर्थाधीताश्च यैर्वेदास्तथा शूद्रान्नभोजनाः । ते द्विजाः किं करिष्यन्ति निर्विषा इव पन्नगाः ॥
“ज्यांनी पैशासाठी वेद शिकले आहेत, आणि जे शूद्राचे अन्न खातात, ते ब्राह्मण काय करणार? ते विष नसलेल्या सापांसारखे आहेत.” ब्राह्मणाचे बळ त्याच्या विद्येत आणि शुचितेत होते. खऱ्या ब्राह्मणाच्या शापाला लोक भीत, आणि त्याचा आशीर्वाद मागत. वेद शिकणे हे पवित्र कर्तव्य मानले जाई; मोबदला घेऊन वेद शिकणाऱ्याला किंवा शिकवणाऱ्याला धर्मशास्त्रे हीन मानत. पैशासाठी शिकलेले वेद धंदा बनतात: शब्द हाती राहतात, पण त्यांचे सामर्थ्य जाते. शिवाय धर्मशास्त्रांनी ब्राह्मणाला शूद्राकडून शिजवलेले अन्न घ्यायला मनाई केली होती. अशा अन्नाने त्याचे पवित्र तेज क्षीण होते, असे ती मानत. असा ब्राह्मण नागासारखा फणा काढून फूत्कार करू शकतो, पण त्याला कोणी घाबरण्याचे कारण नाही. त्याच्या दातांत विषच नसते. प्रचलित पाठात, म्हणजे विकिस्रोतावरील दर्पणात, पहिला शब्द अर्थ नव्हे, अर्ध आहे: त्या पाठाप्रमाणे हे वेद अर्धवटच शिकलेले ब्राह्मण ठरतात. अध्याय ९, श्लोक ८.