चाणक्य नीति · Virtue and Conduct
भाग्य घालवणाऱ्या तीन गोष्टी
नापितस्य गृहे क्षौरं पाषाणे गन्धलेपनम् । आत्मरूपं जले पश्यन् शक्रस्यापि श्रियं हरेत् ॥
इंद्राचीही श्री हिरावून घेणाऱ्या आणखी तीन गोष्टी, आणि त्यांच्याबरोबर हा भाग संपतो. “न्हाव्याच्या घरी जाऊन हजामत करणे, सहाणेवरूनच थेट गंध लावणे, आणि पाण्यात आपला चेहरा पाहणे: या गोष्टी इंद्राचीही श्री हिरावून घेतील.” न्हावी घरी येत असे; त्याच्या घरी जाणे अशुभ मानले जाई. चंदन सहाणेवर उगाळून आधी वाटीत काढून घेत, आणि मग लावत. मिहिरचंद्र आपल्या टीकेत या ओळीचा अर्थ असा लावतात: दोष आहे तो सहाणेवरून थेट अंगाला फासण्यात. आणि पाण्यात आपला चेहरा पाहायचा नसे. हे शुभ-अशुभाचे नियम आहेत, घराघरांत पिढ्यान् पिढ्या पाळलेले. श्लोक त्यांची कारणे देत नाही. पृथ्वीला तोलून धरणाऱ्या सत्याने सुरू झालेला हा भाग न्हावी आणि सहाण यांच्यावर संपतो. नीतीच्या दृष्टीने चांगले जगणे सर्वांत मोठ्या गोष्टींपासून सर्वांत लहान गोष्टींपर्यंत पसरलेले होते, आणि दिवसाचा कोणताही भाग त्याच्या बाहेर नव्हता. अध्याय १७, श्लोक १३.