चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honour
नाशाच्या चार जवळच्या वाटा
अनालोक्य व्ययं कर्ता अनाथः कलहप्रियः । आतुरः सर्वक्षेत्रेषु नरः शीघ्रं विनश्यति ॥
“जो विचार न करता खर्च करतो, ज्याला कोणी वाली नाही, ज्याला भांडण प्रिय आहे, आणि जो सगळ्या क्षेत्रांत आतुर असतो, तो लवकर नाश पावतो.” उधळ्या माणसाची थैली त्याच्या नकळत रिकामी होते. ज्याला आश्रयदाता नाही, नातलग नाहीत, दरबारात कोणी मित्र नाही, त्याला संकटात मदत करणारे कोणी नसते. त्यात भांडणाची आवड मिसळली, की पाठीशी कोणी नसताना तो भांडणे उकरून काढतो. शेवटचा मुद्दा एक जुनी प्रतिमा वापरतो: स्त्री म्हणजे क्षेत्र, म्हणजे शेत. “सगळ्या क्षेत्रांत आतुर” असलेला पुरुष दिसेल त्या स्त्रीच्या मागे लागतो, मग ती कोणत्याही प्रकारची असो, समाजाच्या कोणत्याही थरातली असो. जाईल तिथे तो नवऱ्यांचा आणि बापांचा रोष ओढवून घेतो. वडिलार्जित संपत्ती उधळणारा, बाजारात मारामाऱ्या करणारा आणि परस्त्रियांच्या मागे लागणारा एखादा तरुण वारस डोळ्यांसमोर आणा. त्याचे धन फार काळ टिकणार नाही, आणि त्याचा जीवही फार काळ सुरक्षित राहणार नाही. अध्याय १२, श्लोक १९.