चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honour
कधी न सरणारे दान
क्षीयन्ते सर्वदानानि यज्ञहोमबलिक्रियाः । न क्षीयते पात्रदानमभयं सर्वदेहिनाम् ॥
“सगळी दाने सरतात; यज्ञ, अग्नीत दिलेल्या आहुती आणि अन्नाचे नैवेद्य यांचेही तसेच. जे कधी सरत नाही, ते म्हणजे सत्पात्री दिलेले दान, आणि सर्व प्राणिमात्रांना दिलेले अभय.” जुन्या समजुतीनुसार प्रत्येक दानाने आणि प्रत्येक विधीने पुण्य मिळते, आणि पैशासारखेच पुण्यही खर्च होते. मोठ्या यज्ञाचे फळ या जन्मी किंवा स्वर्गात मिळते, आणि मग ते संपून जाते. दोन दाने मात्र वेगळी आहेत. योग्य माणसाला दिलेले दान त्याच्या हातून पुढेही चांगले घडवत राहते. अभयदान म्हणजे भयापासून मुक्ती देणे: कोणत्याही जीवाला इजा न करणे, म्हणजे कोणालाही तुझे भय वाटू नये. त्याला काहीच खर्च येत नाही, आणि त्याच्या पुण्याला अंत नाही. अध्याय १६, श्लोक १४.