चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honour
मेघ परत देतो
वित्तं देहि गुणान्वितेषु मतिमन्नान्यत्र देहि क्वचित् प्राप्तं वारिनिधेर्जलं घनमुखे माधुर्ययुक्तं सदा । जीवान्स्थावरजंगमांश्च सकलान्संजीव्य भूमण्डलं भूयः पश्य तदेव कोटिगुणितं गच्छन्तमम्भोनिधिम् ॥
“हे सुज्ञा, तुझे धन गुणी माणसांनाच दे, इतर कुठेही कधीच देऊ नकोस. समुद्राचे पाणी पाहा. मेघाच्या मुखात गेले, की ते नेहमी गोड होते. पृथ्वीवरच्या सगळ्या चराचर जीवांना ते जीवन देते. मग कोटिपट होऊन ते पुन्हा समुद्राकडे जाते.” हे चित्र पावसाळ्याचे आहे. कोणालाही पिता न येणारे खारे पाणी मेघ वर ओढून घेतो, आणि गोड पावसाच्या रूपाने खाली ओततो. चर आणि अचर जीव म्हणजे प्राणी आणि वनस्पती. प्रत्येक शेत आणि गुराढोरांचा प्रत्येक कळप त्या पावसावर जगतो. मग नद्या ते सगळे पाणी पुन्हा समुद्राकडे वाहून नेतात. गुणी म्हणजे विद्या आणि सदाचार असलेली माणसे. दानाचा ते चांगला उपयोग करतील. तेच हे मेघ. त्यांना मिळालेल्या दानातून अनेकांचे पोट भरते, आणि त्याचे पुण्य अनेक पटींनी देणाऱ्याकडे परत येते. अपात्री दिलेले दान यांतले काहीच करत नाही. अध्याय ८, श्लोक ४.