चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honour
सर्वांत मोठे रितेपण
अपुत्रस्य गृहं शून्यं दिशः शून्यास्त्वबान्धवाः । मूर्खस्य हृदयं शून्यं सर्वशून्या दरिद्रता ॥
पैशाच्या ताकदीनंतर पुस्तक पैशाच्या अभावाकडे वळते. “ज्याला मुलगा नाही, त्याचे घर शून्य. ज्याला नातलग नाहीत, त्याला दाही दिशा शून्य. मूर्खाचे हृदय शून्य. पण दारिद्र्य सर्वशून्य.” मुलगा वंश पुढे चालवतो, आणि जुन्या समजुतीनुसार पितरांचे पोषण करणारे पिंडदान फक्त मुलगाच करू शकत असे. मुलाशिवाय घराला भविष्य नसे. नातलग नसलेला माणूस कोणत्याही दिशेला गेला, तरी त्याला आधार नसतो. मूर्खाचे हृदय विचारांनी रिकामे असते. यांपैकी प्रत्येकात एकेक गोष्ट उणी असते. दारिद्र्य मात्र, हा श्लोक म्हणतो, सगळ्याच बाबतीत रिकामे असते, जणू त्यात हे सगळे अभाव एकाच वेळी असतात. गरिबाला नातलग टाळतात, त्याचे घर ओकेबोके असते, आणि त्याचे शहाणपणही कोणी मनावर घेत नाही. अध्याय ४, श्लोक १४.