चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honour
वाहते पाणी
उपार्जितानां वित्तानां त्याग एव हि रक्षणम् । तडागोदरसंस्थानां परीवाह इवाम्भसाम् ॥
आता पुस्तक धन राखण्याकडून धन देण्याकडे वळते. “कमावलेले धन देऊन टाकणे, हाच ते राखण्याचा एकमेव मार्ग. तलावातले पाणी त्यातून बाहेर वाहणाऱ्या पाण्यानेच टिकते.” इथला तलाव म्हणजे गावाचे तळे. चारी बाजूंनी बांध घातलेले हे तळे पावसाचे पाणी उन्हाळ्यासाठी साठवते. प्रत्येक तलावाला एक सांडवा असतो, आणि जास्तीचे पाणी त्यातून वाहून जाते. जे पाणी तलावातून कधीच बाहेर जात नाही, ते साचून कुजते. बाहेर वाहणारे पाणी उरलेल्या पाण्याला ताजे ठेवते. श्लोक म्हणतो, धनाचेही तसेच आहे. कधीच न वापरलेला साठा कोणाच्याच कामी येत नाही, त्याच्या मालकाच्याही नाही. उलट तो चोरांना आणि मत्सराला आमंत्रण देतो. दानाच्या वाटेने बाहेर जाणारा पैसा मागे उरलेले धन शाबूत ठेवतो. अध्याय ७, श्लोक १४.