नीतिशतक
अग्नी पुरोहितालाही जाळतो
न कश्चिच्चण्डकोपानामात्मीयो नाम भूभुजाम् । होतारमपि जुह्वानं स्पृष्टो दहति पावकः ॥
“तापट स्वभावाच्या राजांना कोणीच आपले नसते. यज्ञाच्या अग्नीला स्पर्श केला, तर तो त्यात आहुती देणाऱ्या पुरोहितालाही जाळतो.” हे चित्र यज्ञातले आहे. पुरोहित आयुष्यभर यज्ञाग्नीची सेवा करतो. तो त्याला तूप आणि धान्य अर्पण करतो, आणि त्याच्यासाठी मंत्र म्हणतो. एका अर्थी तो अग्नी त्याचाच असतो. तरीही त्याचा हात चुकून ज्वाळेत गेला, तर अग्नी त्याला इतर कोणालाही भाजेल तसाच भाजतो. तापट राजा हा असाच अग्नी. एखाद्या मंत्र्याने त्याची वर्षानुवर्षे सेवा केलेली असेल, एखादा मित्र त्याच्या पंगतीला जेवलेला असेल. रागाच्या भरात राजाला यातले काहीच आठवत नाही. दीर्घ सेवा हे संरक्षण नव्हे. अशा राजाच्या जवळ असणे म्हणजे फक्त ज्वाळेच्या टप्प्यात येणे. नीतिशतक, श्लोक ५७ (दुर्जन).