नीतिशतक
पुत्र, पत्नी आणि मित्र
यः प्रीणयेत्सुचरितैः पितरं स पुत्रो यद्भर्तुरेव हितमिच्छति तत्कलत्रम् । तन्मित्रमापदि सुखे च समक्रियं यदेतत्त्रयं जगति पुण्यकृतो लभन्ते ॥
“जो आपल्या चांगल्या आचरणाने वडिलांना संतुष्ट करतो, तो पुत्र. जी फक्त पतीचेच हित चिंतते, ती पत्नी. जो संकटात आणि सुखात सारखाच वागतो, तो मित्र. पुण्यवान माणसांनाच या जगात ही तिन्ही लाभतात.” प्रत्येक ओळ एका शब्दाची व्याख्या त्याच्या खऱ्या रूपावरून करते. वडिलांचा मुलगा म्हणून जन्मला, एवढ्याने कोणी पुत्र होत नाही. सुखात सोबत करतो, एवढ्याने कोणी मित्र होत नाही. प्रत्येकाला नाव मिळते ते त्याच्या वागण्यावरून. पुण्य म्हणजे चांगल्या कर्मांनी मिळवलेले भले; भारतीय समजुतीप्रमाणे ते पुढे, याच जन्मात किंवा पुढच्या, फळ देते. असा पुत्र, अशी पत्नी आणि असा मित्र हे त्या फळांपैकीच, असे श्लोक मानतो. मित्राची कसोटी सर्वांत कठीण; तिथे ढोंग चालत नाही. सुखात कोणीही मित्र असतो. श्लोक संकटातही तोच मित्र मागतो. नीतिशतक, श्लोक ६८ (सज्जन).