नीतिशतक
सत्संगती काय देते
जाड्यं धियो हरति सिञ्चति वाचि सत्यं मानोन्नतिं दिशति पापमपाकरोति । चेतः प्रसादयति दिक्षु तनोति कीर्तिं सत्संगतिः कथय किं न करोति पुंसाम् ॥
“ती बुद्धीची जडता घालवते. वाणीवर सत्याचे सिंचन करते. मान उंचावते. पाप दूर करते. मन प्रसन्न करते. दाही दिशांना कीर्ती पसरवते. सांग, सत्संगती माणसांसाठी काय करत नाही?” सहा देणग्या: स्वच्छ बुद्धी, खरी वाणी, मान, निर्मळ अंतःकरण, प्रसन्न मन आणि चांगले नाव. श्लोक पूर्णविरामाने संपत नाही, प्रश्नाने संपतो; जणू सहा ही तर फक्त सुरुवात. “सिंचन” हा शब्द झाडांना पाणी घालण्यासाठी वापरतात. सत्संगती माणसात सत्य एकदम ओतत नाही. माळी रोपाला पाणी घालतो, तशी ती त्याच्या शब्दांना रोज थोडे थोडे पाणी घालते; आणि शेवटी त्यांच्यात सत्य मूळ धरते. प्रामाणिक, सरळ बोलणाऱ्या माणसांच्या घरात राहायला आलेल्या एखाद्या तरुणाचा विचार करा. कोणी त्याला उपदेश करत नाही. तरीही वर्षभराने त्याच्या लक्षात येते, की आपण बढाया मारणे आणि गोष्टी फुगवून सांगणे सोडून दिले आहे. हे संगतीने केले, एकही शब्द न बोलता. जशी संगत, तशी रंगत. नीतिशतक, श्लोक २३ (विद्वान).