विदुर नीति · Kinsmen and Fortune
फक्त काही गावे
प्रसादं कुरु वीराणां पाण्डवानां विशांपते । दीयन्तां ग्रामकाः केचित्तेषां वृत्त्यर्थमीश्वर ॥ एवं लोके यशः प्राप्तं भविष्यति नराधिप । वृद्धेन हि त्वया कार्यं पुत्राणां तात शासनम् ॥
आता विनंती स्पष्ट शब्दांत येते. “वीर पांडवांवर कृपा करा. त्यांच्या उपजीविकेसाठी त्यांना काही गावे द्यावीत. त्याने जगात आपली कीर्ती होईल. आपण वृद्ध आहात; आपल्या पुत्रांवर अंकुश ठेवणे हे आपलेच काम आहे.” काही गावे ही लहान किंमत आहे. एकेकाळी पांडव इंद्रप्रस्थातून स्वतःचे राज्य चालवत होते. कुरूंच्या भूमीतल्या आपल्या वाट्यावर त्यांनी ते नगर वसवले होते. राजाने आपला सारथी आणि सल्लागार संजय याला दूत म्हणून त्यांच्याकडे पाठवले. पाच भावांमधला थोरला युधिष्ठिर त्याला म्हणाला, की अवघी पाच गावे मिळाली तरी मी तह करीन. गमावलेल्या संपूर्ण राज्याच्या बदल्यात पाच गावे! विदुर राजाकडे तेवढेच मागत आहेत, राजपुत्रांना शोभेल अशी उपजीविका म्हणून. शेवटची ओळ जास्त कठीण आहे. राजा वृद्ध आहे, आणि कुटुंबाचा प्रमुख आहे. पुत्रांवर अंकुश ठेवणे हे त्याचे काम; पुत्रांनी त्याला आपल्या तालावर चालवणे नव्हे. अध्याय ७, श्लोक २१-२२.