विदुर नीति · Kinsmen and Fortune
चार उपाय
अकीर्तिं विनयो हन्ति हन्त्यनर्थं पराक्रमः । हन्ति नित्यं क्षमा क्रोधमाचारो हन्त्यलक्षणम् ॥
“नम्रता अपकीर्तीचा नाश करते. पराक्रम अनर्थाचा नाश करतो. क्षमा क्रोधाचा नेहमीच नाश करते. सदाचार कुलक्षणांचा नाश करतो.” प्रत्येक संकटाचा आपला उपाय आहे. अपकीर्ती म्हणजे लोकांची चर्चा; नम्र माणूस तिला खाद्यच देत नाही, आणि कालांतराने ती आपोआप विरून जाते. अनर्थ हा बाहेरून बसलेला घाव; त्याला तोंड द्यायचे ते पराक्रमाने, हातावर हात ठेवून बसून नव्हे. क्रोध हा आतला अग्नी; क्षमा तो विझवते. शेवटच्या गोष्टीविषयी थोडे सांगायला हवे. त्या काळी लोक माणसाचे दैव त्याच्या अंगावरच्या खुणांवरून वाचत: हातावरच्या रेषा, भुवईचा आकार, नको त्या जागी असलेला तीळ. वाईट खूण म्हणजे वाईट दैवाची सूचना. श्लोक तिच्यासमोर आचरण उभे करतो. वाईट लक्षण घेऊन जन्मलेला माणूस चांगले जगला, तर त्याने ते लक्षण पुसून टाकले. माणूस घडतो तो त्याच्या जगण्याने; जन्मताच हातावर आलेल्या रेषांनी नव्हे. अध्याय ७, श्लोक ४२.