विदुर नीति · Kinsmen and Fortune
कधी जुनी न होणारी मैत्री
ययोश्चित्तेन वा चित्तं निभृतं निभृतेन वा । समेति प्रज्ञया प्रज्ञा तयोर्मैत्री न जीर्यति ॥
“ज्या दोघांची मने जुळतात, गुपिते जुळतात, आणि बुद्धी जुळते, त्यांची मैत्री कधीच जुनी होत नाही.” अशी मैत्री तीन गोष्टी जुळल्याने होते. त्यांची मने जुळतात, आवडीनिवडींत आणि इच्छांत. त्यांची गुपिते जुळतात: प्रत्येकजण दुसऱ्याच्या योजना आपल्याच मानून जपतो. त्यांची बुद्धी जुळते, म्हणून एखाद्या अवघड प्रसंगाचा ते एकाच प्रकारे विचार करतात. फक्त मौजमजेत सोबत करणारे मित्र मौज संपली, की दुरावतात. यांना वेगळे व्हायला कारणच उरत नाही. महाकाव्यात कृष्ण आणि अर्जुन असे मित्र आहेत. कृष्ण हा यादव कुळातला राजपुत्र, आणि पांडवांचा मामेभाऊ. अर्जुन कृष्णाची बहीण सुभद्रा हिच्या प्रेमात पडला, तेव्हा तिला पळवून ने, असे कृष्णानेच त्याला सांगितले; क्षत्रिय वीर असे करत. आणि नंतर संतापलेल्या यादवांना शांत केले, तेही कृष्णानेच. अशी योजना फक्त अशा मित्राला सांगतात, ज्याचे मन आधीच आपल्या मनाशी एक झालेले असते. अध्याय ७, श्लोक ४७.