विदुर नीति · Kinsmen and Fortune
समुद्रात पडलेले
नष्टं समुद्रे पतितं नष्टं वाक्यमशृण्वति । अनात्मनि श्रुतं नष्टं नष्टं हुतमनग्निकम् ॥
चार गोष्टी वाया जातात. “समुद्रात पडलेले वाया जाते. न ऐकणाऱ्याला सांगितलेले शब्द वाया जातात. विवेक नसलेल्या माणसाचे ज्ञान वाया जाते. अग्नी नसताना दिलेली आहुती वाया जाते.” प्रत्येक गोष्ट दिली गेली, पण ती स्वीकारायला कोणीच नव्हते. समुद्र गिळलेले परत देत नाही. बंद कानाला दिलेला सल्ला म्हणजे नुसता वाया गेलेला श्वास. मूर्ख माणूस सगळे नियम शिकेल, आणि तरीही ते सगळे मोडेल. आणि यज्ञात देवांना आहुती म्हणून पवित्र अग्नीत तूप ओततात; विझलेल्या राखेवर ओतले, तर ते कुठेच पोहोचत नाही. प्रत्येक वेळी दिलेल्या गोष्टीत काहीच दोष नव्हता. शब्द खरे होते, ज्ञान चोख होते, तूप शुद्ध होते. कमी पडला तो घेणारा. विदुर रात्रभर बोलत आहेत. त्यांना भीती आहे ती दुसऱ्या गोष्टीची: जे कान शब्द आत घेणारच नाहीत, त्यांच्यात ओतलेले शब्द. अध्याय ७, श्लोक ४०.