विदुर नीति · Kinsmen and Fortune
शिकाऱ्याजवळ आलेले हरिण
श्रीमन्तं ज्ञातिमासाद्य यो ज्ञातिरवसीदति । दिग्धहस्तं मृग इव स एनस्तस्य विन्दति ॥
“जो आप्त श्रीमंत आप्ताकडे येऊनही दारिद्र्यात खचत जातो, तो विषारी बाण हातात घेतलेल्या शिकाऱ्याजवळ आलेल्या हरणासारखा आहे. त्याचे पाप त्या श्रीमंतावर येते.” अशा शिकाऱ्याजवळ भटकत आलेले हरिण जिवंत राहत नाही, आणि त्याच्या मृत्यूचा दोष शिकाऱ्यावर येतो. आप्तांचेही असेच. गरीब नातलग आशेने श्रीमंत आप्ताच्या दारी येतो. डोळ्यांसमोर समृद्धी असताना तो खंगत गेला, तर दोष त्या माणसाचा, जो मदत करू शकत होता. या आवृत्तीत संस्कृतसोबत छापलेली हिंदी टीका पंडित काशीराम यांनी लिहिली आहे. ते याचा अर्थ असा लावतात: शिकारी हरणाला मारतो, तसे दुःखी आप्ताचे पाप श्रीमंत आप्तावर येते. पांडव या घरात पहिल्यांदा आले, ते पितृहीन मुले म्हणून. अनेक वर्षांनी ते पुन्हा आले, चुलतभाऊ म्हणून, द्यूत खेळायला; आणि तिथून रिकाम्या हाती गेले. या श्लोकाप्रमाणे त्यांच्या दारिद्र्याचे पाप त्यांच्यापाशी राहत नाही. अध्याय ७, श्लोक २७.