विदुर नीति · Kinsmen and Fortune
ते सोबत असतील तर
सुवृत्तो भव राजेन्द्र पाण्डवान्प्रति मानद । अधर्षणीयः शत्रूणां तैर्वृतस्त्वं भविष्यसि ॥
“पांडवांशी चांगले वागा. ते आपल्याभोवती असतील, तर कोणताही शत्रू आपल्यावर मात करू शकणार नाही.” इथे विनंती राजाच्या स्वतःच्या सुरक्षिततेकडे वळते. पांडव हे केवळ कर्तव्य नाहीत; ते राजाचे सर्वांत मोठे संरक्षण आहेत. पगारी माणसे राजाची सेवा पैशासाठी करतात. ज्यांच्याशी राजाचे सख्य आहे, ते आप्त घराण्यासाठी त्याचे रक्षण करतात. ज्यांच्यावर त्याने अन्याय केला, ते आप्त त्याच्याविरुद्ध मित्र शोधतात; आणि पांडवांना ते आधीच मिळाले आहेत. त्यांचे बळ नुकतेच दिसून आले. अज्ञातवासाचे वर्ष संपले, तेव्हा कौरवांच्या सैन्याने विराट राजाची गुरे पळवली. याच विराटाने पांडवांना आश्रय दिला होता. तिसरा पांडव अर्जुन, त्या काळातला सर्वश्रेष्ठ धनुर्धर, एकाच रथातून बाहेर पडला. विराटाचा तरुण पुत्र त्याचे सारथ्य करत होता. अर्जुनाने भीष्म, द्रोण, कर्ण आणि खुद्द दुर्योधन यांना पळवून लावले, आणि गुरे परत आणली. द्रोण म्हणजे सगळ्या राजपुत्रांना शस्त्रविद्या शिकवणारे ब्राह्मण गुरू. अर्जुन ज्याच्या बाजूला आहे, त्या राजाला भिण्यासारखे फारसे नाही. अर्जुन ज्याच्या विरोधात आहे, त्या राजाने आपला शत्रू स्वतःच उभा केला आहे. अध्याय ७, श्लोक २६.