विदुर नीति · The Forest and the Tigers
स्वतःसारखा जपावा असा सेवक
अभिप्रायं यो विदित्वा तु भर्तुः सर्वाणि कार्याणि करोत्यतन्द्री । वक्ता हितानामनुरक्त आर्यः शक्तिज्ञ आत्मेव हि सोऽनुकम्प्यः ॥
पुढे विदुर जपून ठेवावा अशा सेवकाविषयी सांगतात; तो सहा खुणांवरून ओळखावा. धन्याला काय हवे, ते तो जाणतो, आणि प्रत्येक काम न थकता करतो. धन्याच्या हिताचे तो त्याला सांगतो. त्याची धन्यावर निष्ठा असते, आणि त्याचे व्यवहार सचोटीचे असतात. आणि आपल्याला काय जमेल, काय जमणार नाही, हे तो जाणतो. “अशा माणसाला स्वतःसारखेच जपावे.” प्रत्येक खूण एका गरजेला उत्तर देते. धन्याचे मन जाणत असल्याने तो प्रत्येक गोष्ट सांगितली जाण्याची वाट पाहत नाही. धन्याच्या हिताचे बोलत असल्याने तो खुशामत करत नाही. आपली ताकद जाणत असल्याने तो आवाक्याबाहेरचे वचन देत नाही, आणि हातचे राखूनही ठेवत नाही. रामायणात याचे चित्र म्हणजे रामांची सेवा करणारा हनुमान. त्याला सीतेचा शोध घ्यायला पाठवले, तेव्हा तो समुद्र ओलांडून लंकेत गेला, सीतेला शोधले, आणि खबर घेऊन परत आला. रामांनी त्याला आलिंगन दिले, आणि म्हणाले, की तुला देण्यासारखे माझ्याजवळ एवढे आलिंगनच आहे. श्लोक हीच जपणूक मागतो: अशा सेवकाला धन्याने स्वतःइतकेच जवळ धरावे. अध्याय ५, श्लोक २५.