विदुर नीति · The Forest and the Tigers
दोषांचा शोध
न तथेच्छन्ति कल्याणान्परेषां वेदितुं गुणान् । यथैषां ज्ञातुमिच्छन्ति नैर्गुण्यं पापचेतसः ॥
“दुसऱ्यांचे चांगले गुण जाणून घेण्याची दुष्टांना तितकी इच्छा नसते, जितकी त्यांचे दोष जाणून घेण्याची असते.” शेजाऱ्याविषयी दहा चांगल्या गोष्टी आणि एक वाईट गोष्ट ऐकणारा एखादा माणूस डोळ्यांसमोर आणा. त्या दहा गोष्टी संध्याकाळपर्यंत तो विसरून जातो. ती एक मात्र त्याच्या लक्षात राहते; तो ती इतरांना सांगतो, आणि दुसऱ्या दिवशी तिच्याबद्दल चौकशी करतो. माणूस काय शोधतो, यावरून श्लोक त्याचे मन ओळखतो. सज्जनालाही दोष दिसू शकतो, आणि दुष्टाच्याही कानावर गुण पडू शकतो. फरक इच्छेत आहे. दुष्ट मन दुसऱ्याची कमकुवत बाजू शोधत फिरते, कारण दोषाचा उपयोग करून घेता येतो. दुसऱ्याचा गुण त्याच्या काहीच कामाचा नसतो. माणसाच्या भोवती जे बोलत असतात, त्यांची ही कसोटी आहे. प्रतिस्पर्ध्याचे फक्त दोषच सांगणारा, आणि त्याचे गुण कधीच न सांगणारा सल्लागार प्रतिस्पर्ध्यापेक्षा स्वतःबद्दलच जास्त सांगून जातो. राजाभोवती असे सल्लागार आहेत. पांडवांच्या दोषांची यादी त्यांच्याकडे तयार असते, आणि पांडवांच्या सहनशीलतेबद्दल ते कधीच बोलत नाहीत. अध्याय ५, श्लोक ४७.