विदुर नीति · The Forest and the Tigers
काढून टाकावा असा सेवक
वाक्यं तु यो नाद्रियतेऽनुशिष्टः प्रत्याह यश्चापि नियुज्यमानः । प्रज्ञाभिमानी प्रतिकूलवादी त्याज्यः स तादृक् त्वरयैव भृत्यः ॥
आणि काढून टाकावा असा सेवक. सांगितलेल्याकडे तो कानाडोळा करतो. काम सोपवले, की उलट उत्तर देतो. त्याला आपल्या हुशारीचा गर्व असतो, आणि तो पावलोपावली धन्याविरुद्ध बोलतो. “असा सेवक ताबडतोब काढून टाकावा.” एखाद्या कारकुनाला शेजारच्या राजाला पत्र लिहायला सांगितले आहे, अशी कल्पना करा. तो म्हणतो, ही योजनाच मूर्खपणाची आहे, आणि स्वतःच्या मनाचे पत्र लिहितो. सांगितल्याप्रमाणेच पाठव, असे म्हटल्यावर तो तासभर वाद घालतो; आणि दूत उशिरा, हाती काहीच न घेता निघतो. काही श्लोकांपूर्वीचा पाठीराखा हा नव्हे. तो धन्याच्या हितासाठी नकोसे सत्य सांगतो, आणि मग काम करतो. हा आपली हुशारी दाखवण्यासाठी वाद घालतो, आणि काम होतच नाही. तो धन्याची सेवा करतो; हा स्वतःच्या अहंकाराची. अध्याय ५, श्लोक २६.