विदुर नीति · The Forest and the Tigers
आधी कशाचे रक्षण
आपदर्थे धनं रक्षेद्दारान्रक्षेद्धनैरपि । आत्मानं सततं रक्षेद्दारैरपि धनैरपि ॥
हाच क्रम पुढच्या श्लोकातही चालू राहतो. “संकटकाळासाठी धन राखून ठेवावे. धन खर्चूनही पत्नींचे रक्षण करावे. आणि पत्नी व धन दोन्ही देऊनही स्वतःचे रक्षण नेहमी करावे.” हा एक क्रम आहे, आणि तो क्रम म्हणूनच सांगितला आहे. धन राखायचे, ते घराचे रक्षण करण्यासाठी. धन गेले तरी चालेल, पण घराचे रक्षण करायचे. आणि माणूस स्वतः या दोन्हींच्या आधी येतो: स्वतःला वाचवण्यासाठी तो आपल्या पत्नी आणि आपले धन, दोन्ही सोडू शकतो. साठवलेला पैसा वाईट वर्षासाठी असतो: आजारपणासाठी, बुडालेल्या पिकासाठी. चांगल्या दिवसांत सगळे उधळून टाकणाऱ्याकडे घर संकटात असताना खर्चायला काहीच उरत नाही. हा श्लोक घरच्या कर्त्या पुरुषाशी बोलतो. त्याला एकाहून अधिक पत्नी असू शकत, आणि श्लोक त्यांना त्याच्या रक्षणाखालच्या गोष्टींतच मोजतो. आधीच्या श्लोकातला क्रमच तो पुढे नेतो, आणि शेवटी खुद्द माणसापर्यंत येतो: बाकी सगळे खर्च करता येईल, पण स्वतःला नाही. अध्याय ५, श्लोक १८.