विदुर नीति · The Swan's Teaching
गिधाडेही शिवत नाहीत
सत्कृताश्च कृतार्थाश्च मित्राणां न भवन्ति ये । तान्मृतानपि क्रव्यादाः कृतघ्नान्नोपभुञ्जते ॥
“काही जणांचा मित्रांनी सत्कार केला, आणि मित्रांमुळे त्यांचे काम साधले; तरी ते त्या मित्रांच्या पाठीशी उभे राहत नाहीत. असे कृतघ्न मेले, की मांसभक्षकसुद्धा त्यांना शिवत नाहीत.” मांसभक्षक म्हणजे गिधाडे, कोल्हे आणि त्यांच्यासारखे प्राणी. उघड्यावर जे काही मेलेले पडले असेल, ते सगळे ते खातात. तरी या एका देहाकडे ते पाठ फिरवतात. श्लोक दोन ऋणे सांगतो. कृतघ्न माणसाचा त्याच्या मित्रांनी सत्कार केला, आणि त्यांच्यामुळे तो आपल्या ध्येयापर्यंत पोचला. मग मित्रांना त्याची गरज पडली, तेव्हा तो त्यांचा राहिला नाही. एखाद्या आश्रयदात्याच्या शब्दावर अधिकारपदी चढलेल्या माणसाचा विचार करा. आश्रयदात्याचे दिवस फिरले, की हा माणूस त्याला टाळायला रस्ता ओलांडून पलीकडे जातो. जिवंतपणी त्याला कोणी नाकारले नाही. पण मेल्यावर, श्लोक म्हणतो, मुडद्यांवर जगणारे पक्षीसुद्धा त्याला नाकारतील. अध्याय ४, श्लोक ४२.