विदुर नीति · The Swan's Teaching
सात जण, ज्यांचा वध करू नये
अवध्या ब्राह्मणा गावो ज्ञातयः शिशवः स्त्रियः । येषां चान्नानि भुञ्जीत ये च स्युः शरणागताः ॥
“ब्राह्मण, गाई, भाऊबंद, मुले आणि स्त्रिया यांचा वध कधीच करू नये; ज्यांचे अन्न आपण खाल्ले, त्यांचाही नाही, आणि जे शरण आले, त्यांचाही नाही.” एका यादीत सात जण. पहिले पाच म्हणजे दुबळे, पवित्र, आणि आपले स्वतःचे रक्त. शेवटचे दोन एका बंधनाने जोडलेले आहेत. एखाद्याच्या घरी जेवणे म्हणजे त्याचा विश्वास स्वीकारणे. आसरा मागायला आलेल्या माणसाने स्वतःला आपल्या हाती सोपवलेले असते. महाभारतात याचे उदाहरण घरातलेच आहे. अनेक वर्षांपूर्वी दुर्योधनाच्या माणसाने वारणावतात पांडवांसाठी आणि त्यांची आई कुंती हिच्यासाठी लाखेचे घर बांधले. लाख पटकन पेटते. ते सगळे झोपेत असताना त्यांना जाळावे, म्हणूनच ते घर बांधले होते. खुद्द विदुरांनी त्यांना सावध केले, आणि ते एका भुयारातून निसटले. पांडव राजाचे स्वतःचे भाऊबंद होते, आणि कुंती एक स्त्री. त्या कटाने एकाच वेळी सातांपैकी दोघांवर घाव घातला. अध्याय ४, श्लोक ६६.