विदुर नीति · The Swan's Teaching
कौरवांची मेढ
धार्तराष्ट्राः पाण्डवान्पालयन्तु पाण्डोः सुतास्तव पुत्रांश्च पान्तु । एकारिमित्राः कुरवो ह्येककार्या जीवन्तु राजन्सुखिनः समृद्धाः ॥ मेढीभूतः कौरवाणां त्वमद्य त्वय्याधीनं कुरुकुलमाजमीढ । पार्थान्बालान्वनवासप्रतप्तान्गोपायस्व स्वं यशस्तात रक्षन् ॥
आता विनंती सगळ्यात साध्या शब्दांत येते. “आपले पुत्र पांडवांचे रक्षण करोत, आणि पांडूचे पुत्र आपल्या पुत्रांचे. कौरवांचे मित्र एक असोत, आणि शत्रूही एक असोत; ते एकदिलाने काम करोत, आणि सुखी व समृद्ध होऊन जगोत.” मग विदुर राजाला यातली त्याची जागा दाखवतात. “आज आपण कौरवांची मेढ आहात; कुरुकुल आपल्यावर अवलंबून आहे. आपल्या स्वतःच्या कीर्तीचे रक्षण करा, आणि वनवासाने होरपळलेल्या पृथेच्या लहान पुत्रांचे रक्षण करा.” मेढ म्हणजे खळ्याच्या मधोमध रोवलेला खांब. बैल तिला बांधलेले असतात, आणि तिच्याभोवती गोल फिरत ते धान्य तुडवतात. मेढ घट्ट उभी आहे, तोपर्यंत काम नीट फिरत राहते. काशीराम तिचा अर्थ घर ज्यावर उभे आहे, तो आधारस्तंभ असा लावतात. कुरू म्हणजे सगळे कुळ, त्याच्या दोन्ही शाखांसह; आणि पृथा म्हणजे पांडवांची आई कुंती. पांडव मोठे झालेले पुरुष आहेत, पण एखादा काका म्हणेल, तसे विदुर त्यांना लहान म्हणतात. त्यांचे रक्षण करणे म्हणजे राजाने स्वतःचे नावही राखणे: मोठ्या कुळाची परीक्षा ज्या आचारावरून होते, तो आचार राखणे. अध्याय ४, श्लोक ७२-७३.