विदुर नीति · The Wise and the Fool
दुसऱ्याची उठाठेव
स्वमर्थं यः परित्यज्य परार्थमनुतिष्ठति । मिथ्या चरति मित्रार्थे यश्च मूढः स उच्यते ॥
“स्वतःचे काम सोडून तो दुसऱ्याचे काम करत बसतो, आणि मित्राशी कपटाने वागतो. अशा माणसाला मूर्ख म्हणतात.” पहिल्या भागातला माणूस स्वतःच्या घराकडे दुर्लक्ष करून शेजाऱ्याचे घर चालवायला जातो. गल्लीतल्या प्रत्येक भांडणात तो पडतो, आणि त्याचे स्वतःचे शेत नांगरल्याविना पडून राहते. त्याची मदत कोणी मागितलेली नसते, आणि त्याचे स्वतःचे काम मागे पडते. शहाणा माणूस कोणी विचारल्याशिवाय दुसऱ्याच्या कामात लुडबुड करत नाही, असे विदुरांनी आधीच सांगितले आहे. दुसरा भाग म्हणजे विश्वास टाकणाऱ्याचा विश्वासघात. मित्र आपल्यापासून सावध राहत नाही. त्याच्याशी कपटाने वागणे म्हणजे जिथे बचावच नाही, तिथे घाव घालणे. आणि एकदा फसवलेला मित्र कायमचा गमावलेला असतो. अध्याय १, श्लोक ३६.