विदुर नीति · The Wise and the Fool
मोठे यश, पण गर्व नाही
अर्थं महान्तमासाद्य विद्यामैश्वर्यमेव वा । विचरत्यसमुन्नद्धो यः स पण्डित उच्यते ॥
मूर्खाच्या लक्षणांमध्येच आणखी एक शहाणा माणूस दिसतो. “मोठी संपत्ती, विद्या किंवा सत्ता मिळवूनही जो गर्व न करता वावरतो, त्याला पंडित म्हणतात.” संपत्ती, विद्या आणि सत्ता: डोक्यात हवा जायला या तिन्हींइतके दुसरे काही कारणीभूत होत नाही. प्रत्येक गोष्ट माणसाला इतरांच्या वर बसवते, आणि ते उच्च स्थान म्हणजेच आपली योग्यता, असे समजणे सोपे असते. शहाणा माणूस तिन्ही सहजपणे पेलतो. त्याची चाल बदलत नाही, आणि बोलणेही. खेड्यातला एखादा मुलगा राजाचा मंत्री होतो, असे समजा. तो गावी परत येतो, तेव्हा आपल्या जुन्या गुरुजींना अजूनही नमस्कार करतो, आणि जुन्या मित्रांबरोबर बसतो. काही श्लोकांपूर्वीच्या गर्विष्ठ मूर्खाला हे उत्तर आहे; तो नसलेल्या विद्येने फुगला होता. इथला माणूस खरी विद्या असलेला आहे, आणि तो जराही फुगलेला नाही. अध्याय १, श्लोक ४५.