विदुर नीति · The Wise and the Fool
हितचिंतकावर न उलटणारे
आर्यकर्मणि रज्यन्ते भूतिकर्माणि कुर्वते । हितं च नाभ्यसूयन्ति पण्डिता भरतर्षभ ॥
“शहाण्यांना उदात्त कर्मांत आनंद वाटतो, आणि ते भरभराट आणणारे काम करतात. आणि आपले भले चिंतणाऱ्यावर ते उलटत नाहीत.” उदात्त कर्मे म्हणजे सज्जनांना शोभतील अशी कर्मे. भरभराट आणणारे काम म्हणजे घर किंवा राज्य सावकाश उभे करण्याचे काम. शेवटची ओळ धारदार आहे. चांगला सल्ला अनेकदा झोंबतो, आणि तो देणाऱ्याचा राग येणे सोपे असते. राजाने स्वतः असे केले आहे. वनवासाच्या सुरुवातीला विदुरांनी पांडवांना परत बोलवा, असा आग्रह धरला. तेव्हा धृतराष्ट्र संतापला, आणि विदुरांना वाटेल तिथे निघून जायला सांगितले. विदुर वनात पांडवांकडे गेले. लवकरच राजाला पश्चात्ताप झाला, आणि त्याने विदुरांना परत आणायला संजयाला पाठवले. अध्याय १, श्लोक ३०.