विदुर नीति · Truth Before One's Own Son
श्री कशी वाढते
श्रीर्मङ्गलात्प्रभवति प्रागल्भ्यात्सम्प्रवर्धते । दाक्ष्यात्तु कुरुते मूलं संयमात्प्रतितिष्ठति ॥
“श्री सत्कर्मातून जन्मते. धाडसाने ती वाढते, कौशल्याने मूळ धरते, आणि संयमाने स्थिर उभी राहते.” श्री म्हणजे घराची किंवा राज्याची भरभराट; तिला लक्ष्मीदेवीच्या रूपात पाहिले जाते. श्लोक तिला एखाद्या रोपासारखे मानतो: ती जन्मते, वाढते, मूळ धरते, आणि उभी राहते. स्वतःचे कापड स्वतः विकणाऱ्या एका विणकराचा विचार करा. प्रामाणिक मापासाठी त्याचे नाव होते, आणि त्यामुळे पहिली गिऱ्हाइके येतात. मोठ्या बाजारात दुकान घेण्याचे धाडस तो करतो, तेव्हा तो वाढतो. त्याच्या कौशल्यामुळे लोक त्याचेच कापड नाव घेऊन मागू लागतात, तेव्हा तो मूळ धरतो. शेवटचा टप्पा बहुतेक वेळा नजरेतून सुटतो. नीट कमावलेले वैभवही उधळपट्टी, चैन आणि दिखावा यांत गमावता येते. वाढलेली श्री उभी राहते, ती संयमानेच. अध्याय ३, श्लोक ५१.