विदुर नीति · Truth Before One's Own Son
त्यांना पुत्रांसारखे वागवा
सर्वैर्गुणैरुपेतास्तु पाण्डवा भरतर्षभ । पितृवत्त्वयि वर्तन्ते तेषु वर्तस्व पुत्रवत् ॥
दुर्योधन, शकुनी, मूर्ख दुःशासन आणि कर्ण यांच्या हाती राज्य असताना राजा भरभराटीची आशा कशी धरू शकतो, असे विदुर पुन्हा एकदा विचारतात. मग ते हा अध्याय खुद्द आपल्या विनवणीनेच संपवतात. “सर्व गुणांनी युक्त असलेले पांडव आपल्याशी पित्याशी वागावे तसे वागतात. आपणही त्यांच्याशी पुत्रांशी वागावे तसे वागावे.” आज रात्री विदुरांनी मागितलेली ही सगळ्यांत साधी गोष्ट आहे. पांडूचा मृत्यू झाला, तेव्हा त्याचे पुत्र लहान होते, आणि ते धृतराष्ट्राच्या घरात वाढले. तेव्हापासून ते त्याला पित्यासारखे मानत आले आहेत. त्यांनी वनवासाच्या अटी पाळल्या: बारा वर्षे वनात, आणि एक वर्ष अज्ञातवासात. युधिष्ठिराने प्रत्येक अन्याय सहन केला, कारण तो राजाला आपला वडीलधारा मानतो. राजाने त्यांना तेच परत द्यावे, जे ते त्याला देतात, एवढेच विदुर मागतात: पित्याची माया, आणि तिच्यासोबत पुत्राचा वाटा. अध्यायाची सुरुवातही अशीच झाली होती. आपल्या पुत्रांशी सरळपणे वागावे, असे विदुर सुरुवातीला म्हणाले होते. आता ते त्याचा अर्थ अगदी साध्या शब्दांत सांगतात. अध्याय ३, श्लोक ७७.