प्रमुख उपनिषदे · ऐतरेयोपनिषद्
भुकेल्या देवांना घर हवे
ता एता देवताः सृष्टा अस्मिन्महत्यर्णवे प्रापतन् । तमशनापिपासाभ्यामन्ववार्जत् । ता एनमब्रुवन्नायतनं नः प्रजानीहि यस्मिन्प्रतिष्ठिता अन्नमदामेति ॥ १ ॥
आत्म्याने चार जगे निर्माण केली, आणि एक विराट पुरुष घडवला. त्या पुरुषाच्या शरीरातून देव बाहेर आले: अग्नी, वायू, सूर्य, चंद्र आणि बाकीचे. पण त्यांना पाय टेकायला कुठेच जागा नव्हती. निर्माण होताच ते एका उसळत्या महासागरात पडले. भाष्यकार म्हणतात, हा जन्म-मृत्यूचा सागर; इच्छा आणि दुःखे या त्याच्या लाटा. मग आत्म्याने त्या पुरुषाला भूक आणि तहान लावली. देवांनाही भूक लागली. ते आत्म्याकडे आले आणि म्हणाले: “आम्हाला एक घर शोधून दे. अशी जागा, जिथे आम्ही स्थिरावू आणि अन्न खाऊ.” म्हणजे देवांची सुरुवातही सगळ्या प्राण्यांसारखीच होते: भरकटलेले, आणि भुकेले. कथा त्यांना सर्वांत आधी भूक देते, आणि पुढची सगळी कथा तीच भूक पुढे नेते.