प्रमुख उपनिषदे · ऐतरेयोपनिषद्
गाय नको, घोडा नको
ताभ्यो गामानयत्ता अब्रुवन्न वै नोऽयमलमिति । ताभ्योऽश्वमानयत्ता अब्रुवन्न वै नोऽयमलमिति ॥ २ ॥
आत्म्याने त्यांच्यापुढे एक गाय आणली, राहायला एक शरीर म्हणून. ते म्हणाले: “नाही, हे आम्हाला पुरेसे नाही.” मग त्याने घोडा आणला. पुन्हा ते म्हणाले: “नाही, हे आम्हाला पुरेसे नाही.” वैदिक जगात गाय आणि घोडा हे सर्वांत मोलाचे प्राणी होते, घराची खरी संपत्ती. तरीही जे शरीर फक्त चरू शकते किंवा धावू शकते, ते दृष्टी, वाणी आणि मन असलेल्या देवांना अपुरे आहे. त्यांना असे शरीर हवे, ज्यात त्यांच्या सगळ्या शक्ती मावतील.