प्रमुख उपनिषदे · प्रश्नोपनिषद्
निर्मळ ब्रह्मलोक
तेषामसौ विरजो ब्रह्मलोको न येषु जिह्ममनृतं न माया चेति ॥ १६ ॥
“ज्यांच्यात कुटिलपणा नाही, असत्य नाही आणि कपट नाही, त्यांचाच तो निर्मळ ब्रह्मलोक.” या शब्दांनी पिप्पलाद आपले पहिले उत्तर संपवतात. आता मंत्र “तो” म्हणतो, म्हणजे दूरचा. शंकराचार्य त्याचा अर्थ खुद्द ब्रह्मदेवाचे जग असा घेतात: उत्तरेच्या मार्गाने गाठायचे, जिथून परतणे नाही. हे तीन दोष बाहेरून आत जातात. कुटिलपणा कृतीत, असत्य बोलण्यात, आणि कपट मनात, जिथे दाखवायचे एक आणि लपवायचे दुसरे. जो या तिन्हींत सरळ आहे, तो उत्तरेच्या मार्गाने चालतो. कबन्धींनी विचारले होते, जीव येतात कुठून. त्यांना कळले, ते जाऊ शकतात कुठे. प्राण आणि रयी यांपासून जन्मलेला माणूस रयीच्या मागे जाऊन पुन्हा जन्माला येऊ शकतो, किंवा प्राणाच्या मागे वर प्रकाशात जाऊ शकतो.