प्रमुख उपनिषदे · तैत्तिरीयोपनिषद्
शिष्यांसाठी गुरूंची प्रार्थना
कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासांसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह । लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमाऽऽयन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमाऽऽयन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ॥ २ ॥
ती मला लवकर वस्त्रे आणि गाई देवो, आणि सदैव अन्न आणि पाणी देवो. मग लोकरीच्या कळपांसह आणि गुराढोरांसह तिला माझ्याकडे घेऊन ये. संपत्ती मागितली आहे ती स्वच्छ बुद्धीनंतरच. भाष्यकार सांगतात, समज नसताना आलेली संपत्ती अपायच करते. स्वाहा! प्रत्येक ओळीबरोबर अग्नीत एक आहुती दिली जाते. मग गुरूंची खरी इच्छा. वेद शिकणारे शिष्य माझ्याकडे येवोत, स्वाहा! ते दूरदूरून आणि मोठ्या संख्येने येवोत, स्वाहा! ते इंद्रियांवर ताबा ठेवणारे आणि शांत मनाचे असोत, स्वाहा!