प्रमुख उपनिषदे · तैत्तिरीयोपनिषद्
अन्नाची निंदा करू नये
अन्नं न निन्द्यात् । तद्व्रतम् । प्राणो वा अन्नम् । शरीरमन्नादम् । प्राणे शरीरं प्रतिष्ठितम् । शरीरे प्राणः प्रतिष्ठितः । तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन । महान् कीर्त्या ॥ १ ॥
भृगूचा शोध अन्नापासून सुरू झाला होता, आणि उपनिषद आता पुन्हा अन्नाकडे वळते. ज्याला सगळ्यात ब्रह्म दिसले, तो पहिल्या पायरीला तुच्छ मानत नाही. म्हणून उपनिषद अन्नाविषयी काही व्रते सांगते. पहिले व्रत: अन्नाची कधीही निंदा करू नये. जुने भाष्यकार जोडतात, अन्न हे ब्रह्माकडे नेणारे दार होते, आणि गुरूचा अनादर कुणी करत नाही. मग सगळ्या व्रतांमधून जाणारी एक शिकवण: प्रत्येक गोष्ट अन्नही आहे आणि खाणारीही. प्राण अन्न आहे, आणि शरीर ते खाते. तरीही शरीर प्राणावर टेकले आहे, आणि प्राण शरीरात राहतो. दोघे एकमेकांना धरून ठेवतात: अन्न अन्नावर टेकलेले आहे. हे जो जाणतो, तो स्थिर उभा राहतो, आणि भृगूला मिळालेले वचन त्यालाही मिळते: भरपूर अन्न, संतती, गुरेढोरे, वेदाध्ययनाचे तेज आणि कीर्ती.