प्रमुख उपनिषदे · तैत्तिरीयोपनिषद्
सत्यं वद
वेदमनूच्याचार्योन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः । सत्यान्न प्रमदितव्यम् । धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ॥ १ ॥
आता या अध्यायातला सर्वांत प्रसिद्ध भाग. शिष्याचे सारे वेदाध्ययन पूर्ण झाले आहे. लवकरच तो घरी परतून संसार थाटणार आहे. निघताना गुरू त्याला शेवटचा उपदेश देतात. सत्यं वद: सत्य बोल. धर्मं चर: धर्माने वाग. स्वाध्यायात कधी हयगय करू नकोस. गुरूंना प्रिय असे धन, म्हणजे शिक्षण संपताना शिष्याने द्यायची गुरुदक्षिणा, त्यांना दे; आणि मग आपली वंशपरंपरा तुटू देऊ नकोस. सत्यापासून ढळू नकोस, धर्मापासून ढळू नकोस. जे तुला सुरक्षित ठेवते त्याकडे दुर्लक्ष करू नकोस, आणि मोठेपण देणाऱ्या सत्कर्मांकडेही दुर्लक्ष करू नकोस. स्वाध्याय आणि प्रवचन, म्हणजे अध्ययन आणि अध्यापन, यांत हयगय करू नकोस. इथे “धर्म” म्हणजे योग्य ते आचरण: जीवनाला आणि समाजाला एकत्र धरून ठेवणारे कर्तव्य.