प्रमुख उपनिषदे · छान्दोग्योपनिषद्
पाचवा घास
अथ यां पञ्चमीं जुहुयात्तां जुहुयादुदानाय स्वाहेत्युदानस्तृप्यति ॥ १ ॥ उदाने तृप्यति त्वक्तृप्यति त्वचि तृप्यन्त्यां वायुस्तृप्यति वायौ तृप्यत्याकाशस्तृप्यत्याकाशे तृप्यति यत्किंच वायुश्चाकाशश्चाधितिष्ठतस्तत्तृप्यति तस्यानु तृप्तिं तृप्यति प्रजया पशुभिरन्नाद्येन तेजसा ब्रह्मवर्चसेन ॥ २ ॥
पाचवा, शेवटचा घास उदानासाठी: “उदानाय स्वाहा!” तो तृप्त झाला की त्वचा तृप्त होते; त्वचा वाऱ्याला; वारा आकाशाला; आणि आकाश, ते आणि वारा ज्यांवर सत्ता चालवतात त्या सर्वांना. पाच घास, पाच प्राण. त्यांच्याद्वारे एकच जेवण डोळा आणि सूर्य, कान आणि चंद्र, वाणी आणि अग्नी, मन आणि पावसाचा ढग, त्वचा आणि वारा यांच्यापर्यंत पोहोचते. आणि पुन्हा एकदा सारे लाभ परत येतात.