प्रमुख उपनिषदे · छान्दोग्योपनिषद्
तिसरा घास
अथ यां तृतीयां जुहुयात्तां जुहुयादपानाय स्वाहेत्यपानस्तृप्यति ॥ १ ॥ अपाने तृप्यति वाक्तृप्यति वाचि तृप्यन्त्यामग्निस्तृप्यत्यग्नौ तृप्यति पृथिवी तृप्यति पृथिव्यां तृप्यन्त्यां यत्किंच पृथिवी चाग्निश्चाधितिष्ठतस्तत्तृप्यति तस्यानु तृप्तिं तृप्यति प्रजया पशुभिरन्नाद्येन तेजसा ब्रह्मवर्चसेनेति ॥ २ ॥
तिसऱ्या घासाला तो म्हणतो, “अपानाय स्वाहा!” अपान तृप्त झाला की वाणी तृप्त होते; वाणी अग्नीला; अग्नी पृथ्वीला; आणि पृथ्वी, ती आणि अग्नी ज्यांवर सत्ता चालवतात त्या सर्वांना. जुन्या कल्पनेत अग्नी हा वाणीचा देव, आणि तो पृथ्वीवर जळतो. म्हणून खाणारा आपल्याच प्राणाद्वारे अग्नीला आणि पायाखालच्या भूमीला पोसतो, आणि बदल्यात तोही पोसला जातो.