प्रमुख उपनिषदे · छान्दोग्योपनिषद्
वारा हा प्राण
अथ होवाचेन्द्रद्युम्नं भाल्लवेयं वैयाघ्रपद्य कं त्वमात्मानमुपास्स इति वायुमेव भगवो राजन्निति होवाचैष वै पृथग्वर्त्मात्मा वैश्वानरो यं त्वमात्मानमुपास्से तस्मात्त्वां पृथग्बलय आयन्ति पृथग्रथश्रेणयोऽनुयन्ति ॥ १ ॥ अत्स्यन्नं पश्यसि प्रियमत्त्यन्नं पश्यति प्रियं भवत्यस्य ब्रह्मवर्चसं कुले य एतमेवमात्मानं वैश्वानरमुपास्ते प्राणस्त्वेष आत्मन इति होवाच प्राणस्त उदक्रमिष्यद्यन्मां नागमिष्य इति ॥ २ ॥
तिसरे इंद्रद्युम्न भाल्लवेय. राजांनी त्यांना वैयाघ्रपद्य म्हणून हाक मारली. आत्मा म्हणून कशाची उपासना करतोस, असे विचारल्यावर ते म्हणाले, “वाऱ्याची, आदरणीय राजे.” “तो वैश्वानर पृथग्वर्त्मा, अनेक वाटांनी जाणारा,” राजे म्हणाले; शंकराचार्य सांगतात, वारे सगळ्या दिशांनी वाहतात. “म्हणून तुझ्याकडे अनेक दिशांनी नजराणे येतात, आणि रथांच्या रांगा तुझ्यामागून चालतात.” आशीर्वादही त्यांना मिळाला. “पण हा आत्म्याचा केवळ प्राण. तू माझ्याकडे आला नसतास, तर तुझा प्राण तुला सोडून गेला असता.”