प्रमुख उपनिषदे · कठोपनिषद्
वरापलीकडची देणगी
तमब्रवीत् प्रीयमाणो महात्मा वरं तवेहाद्य ददामि भूयः । तवैव नाम्ना भविताऽयमग्निः सृङ्कां चेमामनेकरूपां गृहाण ॥ १६ ॥
थोर मनाचा मृत्यू मुलावर प्रसन्न झाला. “आज इथे मी तुला आणखी एक वर देतो,” तो म्हणाला. “आतापासून हा अग्नी तुझ्या नावाने ओळखला जाईल. आणि ही अनेक रंगांची माळही घे.” या माळेसाठी मूळ शब्द आहे सृङ्का, एक दुर्मीळ शब्द. शंकराचार्य तिचा अर्थ रत्नांची माळ असा घेतात. अनेक प्रकारच्या कर्मांचा मार्ग, असाही अर्थ ते सांगतात. असा प्रसन्न झालेला मृत्यू आपल्या शिष्याला मागितल्यापेक्षा जास्त देतो: विधींमध्ये कायम टिकणारे नाव, आणि शिवाय एक भेट.