प्रमुख उपनिषदे · कठोपनिषद्
पहिला वर: वडिलांच्या मनाला शांती
शान्तसंकल्पः सुमना यथा स्याद् वीतमन्युर्गौतमो माऽभि मृत्यो । त्वत्प्रसृष्टं माऽभिवदेत्प्रतीत एतत् त्रयाणां प्रथमं वरं वृणे ॥ १० ॥
नचिकेताने स्वतःसाठी काहीच मागितले नाही. “हे मृत्युदेवा,” तो म्हणाला, “माझे वडील गौतम माझ्याविषयी निश्चिंत होवोत. त्यांचे मन शांत आणि प्रसन्न होवो, त्यांचा राग जावो. आपण मला परत पाठवाल, तेव्हा त्यांनी मला ओळखावे आणि आनंदाने माझे स्वागत करावे. माझ्या तीन वरांपैकी हा पहिला.” गौतम हे वडिलांचे कुळनाव; वाजश्रवा आणि गौतम ही एकाच व्यक्तीची नावे. ज्या वडिलांनी त्याला मृत्यूकडे पाठवले, त्यांचाच विचार मुलगा आधी करतो. वडील रागातून आणि काळजीतून मोकळे व्हावेत, आणि घरी परतल्यावर आपले स्वागत व्हावे, एवढेच त्याला हवे आहे. शंकराचार्य शेवटच्या शब्दांचा अर्थ असा घेतात: जिवंत परत आलेला हा आपलाच मुलगा आहे, असे त्यांनी ओळखावे.