प्रमुख उपनिषदे · मुण्डकोपनिषद्
गुरूंची परंपरा
अथर्वणे यां प्रवदेत ब्रह्माऽथर्वा तं पुरोवाचाङ्गिरे ब्रह्मविद्याम् । स भारद्वाजाय सत्यवाहाय प्राह भारद्वाजोऽङ्गिरसे परावराम् ॥ २ ॥
या मंत्रात दोन नावे जवळजवळ सारखी आहेत: अंगिर हे आधीचे एक ऋषी, आणि अंगिरस हे या उपनिषदाचे गुरू. ब्रह्मदेवाने अथर्वांना जे शिकवले, ते अथर्वांनी फार पूर्वी अंगिरांना शिकवले. अंगिरांनी ते भारद्वाज कुळातल्या सत्यवाहांना शिकवले, आणि सत्यवाहांनी ते अंगिरसांपर्यंत पोहोचवले. असे ज्ञान कधीच केवळ पुस्तकांतून शिकायचे नव्हते. ते तोंडी, गुरूकडून पात्र ठरलेल्या शिष्याकडे जात असे. ही नावांची यादी या शिकवणीची हमी देते: परंपरेतला प्रत्येक दुवा जाणत्याकडूनच शिकलेला होता. जे ज्ञान पुढे दिले, त्याला मंत्र एकाच शब्दात नाव देतो: परावरा. आठव्या शतकातले भाष्यकार शंकराचार्य यांचा उपनिषदांवरचा अर्थ सर्वांत प्रसिद्ध आहे, आणि इथे तोच घेतला आहे. त्यांच्या मते या शब्दाचा अर्थ “श्रेष्ठाकडून कनिष्ठाकडे आलेली”, म्हणजे प्रत्येक गुरूकडून पुढच्याकडे. याचा दुसरा अर्थही होतो: “परा आणि अपरा दोन्ही कवेत घेणारी”. अंगिरस आता ज्या दोन विद्या सांगणार आहेत, त्याच या.