- 1निवडक सुभाषिते · चारित्र्य आणि आचरणतेलाविना तेवणारे दीपउत्तम माणसे रत्नदीपांसारखी, म्हणजे स्वतःच्या तेजाने उजळणाऱ्या रत्नांसारखी असतात. ती सदैव लोकहितात मग्न असतात; त्यांना तेल, पात्र किंवा नवी वात लागत नाही. यातील प्रत्येक शब्द दुहेरी आहे. स्नेह म्हणजे तेल आणि प्रेमही, पात्र म्हणजे भांडे आणि य…
- 2निवडक सुभाषिते · विद्या आणि प्रयत्नबुद्धी हाच खरा रक्षकदेव गुराख्यासारखे हातात काठी घेऊन कोणाचे रक्षण करत नाहीत. ज्याचे रक्षण करायचे असते, त्याला ते चांगली बुद्धी देतात.
- 3संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरणखांड्याच्या धारेवरची वाटसाधू म्हणवून घेणे सोपे नाही; ते खांड्याच्या, म्हणजे दुधारी तलवारीच्या, धारेवरून चालण्याइतके कठीण आहे. जरा डगमगलात, तर खाली पडाल. स्थिर राहिलात, तर पैलतीराला पोचाल; संसार ओलांडून देवापाशी जाल. धारेवर डावीकडे-उजवीकडे जागाच नसते. इतक्या अरुंद…
- 4निवडक दासबोध ओव्या · The Mahant: Leading Peopleसमर्थापासीं बहुत जन · दासबोध १८.६.११उत्तम पुरुषाच्या या समासात समर्थ लोकांचा नेता कसा वागतो, ते सांगतात. कोणताही एक नियम सदा चालत नाही. नियम धरूनच बसले, तर राजकारणात अंतर पडते. म्हणून अती सर्वत्र टाळावे, प्रसंग पाहून चालावे, आणि हट्टाग्रहात पडू नये, असे ते आधी सांगतात. येथे स…
- 5हरिपाठप्रपंचाचा पाश तुटेलमनात भाव नसेल तर भक्तीची भाषा करू नये. भक्ती नसेल तर मुक्तीची, आणि अंगी बळ नसेल तर शक्तीची भाषा करू नये. प्रत्येक गोष्टीला आपला पाया लागतो. मग देव घाईघाईने कसा प्रसन्न होईल? शांत राहा, निवांत राहा; उगाच शिणतो आहेस. रात्रंदिवस तू प्रपंच चालव…
- 6चाणक्य नीति · Wealth, Giving and Honourलक्ष्मी ब्राह्मणांना का टाळतेआता खुद्द लक्ष्मी बोलते. ती ब्राह्मणांच्या घरी का राहत नाही, हे ती विष्णूंना सांगते. तिच्या चार तक्रारींपैकी प्रत्येकीमागे एक जुनी कथा आहे. “एकाने रागाच्या भरात माझ्या वडिलांना पिऊन टाकले.” लक्ष्मी समुद्रातून जन्मली, म्हणून समुद्र तिचा पिता…
- 7नीतिशतकशेपूट-शिंगे नसलेला पशू“साहित्य, संगीत आणि कला यांचा गंध नसलेला माणूस म्हणजे साक्षात पशूच; फक्त त्याला शेपूट आणि शिंगे नाहीत. तो गवत न खाता जगतो, हे इतर पशूंचे परम भाग्य.” पहिली ओळ हा सरळसरळ अपमान. दुसरी ओळ हा खरा टोमणा. पशू व्हायला अशा माणसाकडे दोनच गोष्टी कमी आ…
- 8पुराणे आणि महाकाव्यांतील कथा · Kings, Queens and Heroes · 6 pagesरंतिदेवफार पूर्वी रंतिदेव नावाचा एक राजा होता. त्याच्या चांगुलपणाची गाणी लोक आजही गातात. रंतिदेवाने स्वतःसाठी कधीच काही ठेवले नाही. जे हाती येई ते तो देऊन टाकी. दैवाने जे मिळेल त्यावरच तो जगे. शेवटी त्याच्याजवळ काहीच उरले नाही. तरीही तो शांत होता,…
- 9रवींद्रनाथ टागोर यांच्या निवडक कथा · 9 pagesदेणेघेणेपाच मुलांनंतर जेव्हा एक मुलगी झाली, तेव्हा आईबापांनी मोठ्या लाडाने तिचं नाव ठेवलं निरुपमा. या घराण्यात इतकं हौसेचं नाव याआधी कधी कुणी ऐकलं नव्हतं. बहुधा देवादिकांचीच नावं चालत असत — गणेश, कार्तिक, पार्वती ही त्यांची उदाहरणं. आता निरुपमेच्या…
Explore the full library →